Yuku free message boards

Son zamanlarda bir yenilenme sürecine girdim gecmisimle ve beni basarıdan ve huzurdan uzaklastıran seylerle yüzlesiyorum onları bilincaltımda ittigim o kuytu köseden cıkarıyorum bu bana acı veriyor ama bunu yapmam gerektigini biliyororum yaparsam affedebilirim belki

Hayatımda gecmiste bıraktıgım vaktiyle cokdeger verip zorla koparıldıgım 2 dostumu hatırladım bugun .İkiside aynı devre kankilerimdi ve ikisiylede aynı dönemde ayrıldım .Bu benim icin zor ve yıpratıcı bir dönemdi cunku o dönemde cok mücadeleli bir zamandan geciyordum hem ailevi hem egitimsel olarak ustune bir de bu iki dostumla yasadıgım olaylar eklendiki eminim herkes beni anlayacaktır bazen kötü olaylar üst üste biner iste bende o dönem oyle bocalamıstım.

O iki eski dostumun diyelim artık eskiler cunku yaptıkları bana kalsın sadece size iliskilerde yıpratıcı davranıs bicimlerinin duyguları ,o arkadaslıkları ,evlilikleri nasıl bitirdigini vurgulamak isterim

Ama bunu benim yapmama gerek yok cunku cok güzel bir yazı buldum .İclal Aydının yazısı adı DENGE iste bu yazı duygularıma cok güzel tercuman oluyor.

Denge

Bir ilişkide eşitlik bozulmaya görsün... Zor bulunur değerli taşlar gibi saklanması, özenle korunması gereken nezaket yerini ölçüsüz samimiyete bırakır ardından... Arkadaşlığı temelinden havaya uçurabilecek güçte bir dinamite benzer bu ölçüsüzlük..

Ve her ilişkide denklik çok önemlidir... Daha kariyerli, daha zengin, daha zeki, daha güzel, daha entelektüel, daha neşeli... Fark etmez! Bir ilişkiye "daha" kelimesi girdiyse önünde sonunda bir çıtırtı, bir arıza çıkacaktır, bu kesin!

Yıllar içinde giderek tenhalaşan hayatıma bakıyorum. Ne kadar az ama kıymetli insan kalmış...

Neden bazıları hâlâ içeride, bazıları avluda ve kol boyu mesafede duruyor? Neden bazıları artık yok?

Aramızdaki eşitliğin bozulmasıyla başlamış kopmalar. Zaman keskin bir cam parçası olmuş, sürtündükçe inceltmiş bizi birbirimize bağlayan o ipi...

Gösterdiği özen kadar özen görmezse hemen sorgulmaya geçenlerdenim ben. Alınganlık değil, elde kalan o nadir arkadaşlığı fazlaca önemseme...

Tolere edilebilir serserilikler, anlayışla göğüslenebilecek gerilimler dışında bir şey bu altını çizmek istediğim... Dengeyi bozan özensizlik, samimiyetteki üslupsuzluk...

Hayli mesafeli olduğum bir arkadaşım var. Çok olumlu özellikleri sebebiyle bir biçimde yıllardır sevdiğim ama bir zaman önce pek fazla iletişim kurmak istemediğimi fark ettiğim biri. Geçenlerde aklıma düştü. Neden aklıma geldiği vakit içimi bir rahatsızlık kaplıyor, neden onu görmek istemiyorum diye düşündüm.

Hatırladım. Akıl vericilerden çünkü! Fikri sorulmadığı halde fikir beyan edip, direktifler sıralayan biri. "Öyle yazı yazma, sen bunu böyle söyleme, orada öyle durma" cümlelerini işte tam da sözünü ettiğim üslupsuzluk içinde fütursuzca sıralayıp aramızdaki dengeyi bozuyor.

Ve bizde ne çok vardır bilirsiniz, kadına kadınlık öğretenler, yazara yazarlık dersi verenler, terziye makas tutmayı gösterenler...


Ebeveyn çocuk ilişkisinde bile çocuğunuzla konuşurken diz çökün ve göz teması kurarak eşit bir ilişki kurmaya çalışın diye öğütler uzmanlar. Yukarıdan bakmayın, parmak sallamayın diye tembihlerler; onun da bir bağımsız birey olduğu gerçeğini kabul edin...

Çocuğunuz size bakmak için kafasını yukarı kadırdığında kendisini olduğundan daha küçük hissetmesin...

Arkadaşlıklarda, evliliklerde dengeyi bu bozuyor işte...

Kendisini ilişkinin ebeveyni ilan eden ve sorulmadığı halde parmak sallayarak konumunu yukarıda belirleyenler ve onların aslında özbenliği saygısızca yok sayan tutumları...

Bu yüzden de pek çoğu hayatlarımızın içinde değil, bahçe duvarlarının dışında yaşıyorlar...

Ve zamanla bu esitsizlik nedeniyle yollarımız ayrıldı bu iki insanla bir olay bir söz bitirdi belki ama o degildi aslında onlar bütün biten ilikskilerde yasatılan ego savaslarıydı bence asıl son dönemdeki saygısızlık yıprattı bizim ilişkimizi saygı cok önemli sevgiden de önemli .

Siz bir insana heleki dostunuza yaklasımlarınızda biraz rahat olabilirsiniz (laubali) ama is her seferinde ona onun degerlerine ve onu o yapan seylere goruntusune inancına yasam sitiline (daha arttırabilirim cok var ) hakaret etmelere gelmisse o dostlugu sorgulamanın zamanıdır. Bu dostlukları ben bitirmedim benim yapım geregi cok yufka yurekliyim ve duygusalım bir mazeretle karsı taraf bitirdi cunku belki artık asıl benim ondan koptugumu anlamıstı.Bitiren olmak istedi egosu icin ve bende bir sure mucadele ettim genede kırılmıs vazoyu yapıstırmaya calısarak …

Diger arkadastan bahsetmedim cunku o zaten ara bozma amaclı konusmalar yaparak olayın buyumesine neden olan kisi yuzden onu konusmaya gerek duymuyorum.Böyle diyorum cunku ,sondönem dürüstlügüne güvenemedim ve beni yanıltmadı eger ben yanılıyosamda karsıma gecip sen yanlıssın demedi arkadaslıgımız icin mücedele vermedi

Sonuç : siz siz olun her zaman karsınızdakinin degerlerine saygı gosterin heyecanlı patavatsız sinirli bir yapıdada olabilirsiniz bende de olur bazen ama bu yasam stiliniz olmussa o zaman arkadaslarınıza dostlarınıza zarar vermeye baslamıssanız bir gun elveda demeye hazırlanın .Cunkü aynayı karsıya alıp kendinize soyleseniz o lafları belki empati kurarak ne kadar büyük gaflara ve ayıplara imza attıgnızı göreceksiniz.utanacaksınız ama iste empati kurmak zordur .Bazen özur dilemek ictense tabi kurgusuzsa önemli bir adım olabilir. Ama bunun icinde egoyu bazen rafa kaldırmak gerekir degilmi !

Amisos ve Amazon

Bu merak, Atatürk'ün Milli Mücadele'de ilk ayak bastığı Samsun'da. Defalarca yazdığımız halde, Bu merak, büyük bir gayretle devam edip gidiyor. Önce, Amisos Hazineleri ile başladılar. Terazinin bir kefesine hazineleri, diğerine Selçuklu Türklerinden ismini alam Samsun'u koydular. Ardından Amisoslar sıralandı: Amisos Salonu, Amisos Hotel, Amisos Tiyatrosu, Amisos Hazineleri, Amisos Dondurması, Amisos kartvizitleri, Amisos İmsakiyeleri, Amisos Cafe, Amisos Fenerleri, Amisos Cafeterya, Amisos Restaurant, Amisos Card, Amisos kuaför...

Ve; tarihin hiçbir döneminde hiç bir coğrafi ad olmayan özbeöz Türk mekanına Yunanca bir ad verilerek "Amisos Tepesi " denildi. Bu dönemde ve öncesinde, burada Türk asıllı Hititler, Gasga/GASGASLAR, Kimmerler de yaşamışlardır. Milletli kolonist Amisosların öne çıkarılmasının sebebini hala anlayabilmiş değiliz.

Yine, Samsun'da, bir de Amazon salgını alıp yürümüştür.(Bu hususları Samsun basınında ve televizyonlarında defalarca dile getirmemize rağmen, durtum hızla devam etmektedir.) nedir bu Amazon(lar)? Kimlerdir?

Yunanlı tarihçi Heredot'un bahsettiğine göre, Sinop ile Trabzon arasında yaşamışlardır. Genç kızlık dönemlerine sağ alt memelerini dağlatırlar, büyümesini önlerler ve böylece iyi ok, mızrak veya kılıç kullanmalarını sağlamışlardır. Savaşçı imiş ve bilhassa, civardaki erkeklere saldırırlar, onları esir alırlar, ya tarlalarda çalıştırırlar veya onları çoğalma/üremede kullanırlarmış. Bu Amazonların erkeklerinin adları-şanları mevcut değil. Kendilerinden hiçbir emare de mevcut değil. Peki, öyleyse, Samsun'daki bu amazon hevesi nedendir? Bakınız Samsun'daki Amazon'lara: Amazon Trabzon ekmeği (Ne alakası var demeyin? Kültür tahribatının derecesini lütfen görünüz.) Amazon köyü, Amazon Festivali, Amazon Köfte, Amazon pide, Amazon bar, Amazon eğlence merkezi, Amazon Center, Amazon Balo Salonu, Amazonlar diyarı Terme, Amazon parkı, Amazon heykeli, Amazon Kadınlar.

Amazon parkı ve Amazon heykeli ile Amazon Kadınlar çok yeni. Şöyle:

Samsun Büyükşehir Belediye Başkanlığı bir ihale açmış. Adı: "Batıpark rekreasyon alanı Amazon parkında yapılacak Amazon heykeli kaidesi yapımı." Yani, yine, tarihte bir coğrafi ad olarak bulunmayan bizim coğrafyamıza, yine bir yunanca isim: Amazon parkı ve bizim paramızla, bir yunanlı savaşçı kadının heykeli. Hani biz, hoşgörü ve sevgi timsali idik? Elin savaşçı kadınının bize sembol ve öncü olması mı gerekiyor? Eğer Prof. Turhan'ın 'Ayırt edeni' ile Arvasi'nin 'Milli Kültür Daireleri'nden habersiz iseniz böyle olur.

Kimdir bu Amazonlar? Mesela, Çanakkale'de, Erzurum'da vs... cephane taşıyıp erkeğine destek olan, oğlunu 'Kınalı Kuzu' yapan Türk anası mı? Nene Hatun, Şerife bacı, Gülbahar hatun mu? Haşa! Bizim erkeğimizde kadınımızda mağduru korur ve mecbur kalmadıkça savaş yapmaz.

Bu hususta bir başka şehrimizden bir gazete haberi sunalım: ''Suya tutunan şehir Sinop'' efsanevi kadın savaşçılar Amazonların şehri Sinop eksenindeki bu turun rotasında Türkeli... '' Samsun'daki Amazonlar bunu kıskanır mı acaba?

Peki, Samsun'daki "Amazon Kadınlar" neyin nesidir diyebilirsiniz. Söyleyelim: Samsun'da yayınlayan Samsun'un Alaçam İlçesi Umutlu Köyü'nde kadınlar demir dövüyor ve geçimlerini böylece sağlıyorlarmış. İşte, bu demir döven kadınlar haberci "Amazon Kadınlar" diyor. Sizce, bu ifade, Umutlu Köylü kadınlara bir iftira değil midir?

Bu noktada bir soru soralım kendimize: Amasya'nın elması, Diyarbakır'ın karpuzu, Malatya'nın kayısısı, Trabzon'un hasır bileziği, ekmeği, Giresun'un fındığı, Antep'in baklavası, fıstığı, Çorum'un leblebisi, Adana'nın kebabı, Sivas'ın kilimi, halısı, yine Hereke'nin, Bünyan'ın halısı, Rize'nin çayı, İnegöl'ün - Akçaabat'ın köftesi, Kayseri'nin Pastırması, Kahramanmaraş'ın dondurması, Anzerin Balı... vardır da Samsun'un nesi vardır?

Cevap: Amisos'u ve Amazon'u!

Giresun'a batı'dan girişteki 'Kerasus odabaş dinlenme tesisleri' ile ilçesi Tirebolu'ya yine batı'dan girişteki tabeladaki 'Tri Polis Restaurant' yazıları, onların demirbaşları!!

Şimdi de, bu hususta kulağımıza küpe olacak iki ibret verici husustan bahsedelim:

Birincisi: ''Şimdi Çinlilerin'' 'Şincang' (sinkiang), yani "yeni kazanılmış toprak" adını verdikleri Doğu Türkistan, bütün Türklüğün "ata-yurdu" olup Orta Asya'nın en verimli toprak parçasıdır. Doğu Türkistan, iki milyon metrekare genişliğinde, üzerinde, Hun, Göktürk, Karahanlı, Uygur, Timur İmparatorluklarının kurulduğu; büyük Türk kültür ve medeniyetinin yoğrulduğu ve şu an bağrında otuz milyon Müslüman Türkü barındıran mukaddes bir Türk yurdudur. Türk Âleminin medarı iftiharı olan nice Türk büyüğü, ilim ve fikir adamı burada yetişmiştir. "Divan-ı lügat-ül Türk" kitabının yazarı Kaşgarlı Mahmut, "Kutadgu Bilig'in yazarı Yusuf Has Hacip, İlk Müslüman-Türk Hakanı Abdülkerim Satuk Buğra han ve daha niceleri ile birlikte Doğu Türkistanlılar.

Çinliler, bizim ismi olan vatanımızın ismini değiştirirken, bizim olmayan bir ismin Yunancasını kendi vatanımızın coğrafyasına isim olarak koymakla ne yapmak istiyoruz?

İkincisi: Emekli Derleme Müdürü M. Türker Acaroğlu ile Gazeteci Halil Delice'nin yaptığı mülâkat da ibretlerle dolu: Balkanlar'da Türkçe yer Adları Kılavuzu adlı kitap yazan Acaroğlu, bu hususta şunları söylüyor: "Yer adları bir ülkenin tapu senedidir. Balkanlardaki Türkçe yer adları, kültürel, tarihî kimliğimiz, medeniyetimiz ve görüşümüzün ifadesidir." Acaroğlu şöyle devam ediyor: "Avrupa'da 500 yıl kaldıktan sonra, buraları terk etmek mecburiyetinde kaldık. Geride binlerce medeniyet eseri ve bizim dünya görüşümüzü, kültürümüzü, insanlık anlayışımızı anlatan, dağa, taşa, ırmağa, pınara, ormana, köyden şehre yerleşim alanlarına verdiğimiz isimler bıraktık. Ne yazık ki bunlar, bıraktığımız gibi kalmadı. Binlerce tarihi eserden ancak bir elin parmakları kadar ayakta kalabildi, isimler ise değiştirildi. O topraklardan göç edenlerin torunları, isimlerin değişmesi, bugünkü isimlerin bilinmemesi sebebiyle ata yurtlarını görmekte zorlanıyorlar."

Evet; başkaları; bizim isimlerimizi siliyor, fakat ne yazık ki biz, bizleri tarih boyunca, bu coğrafyadan-Anadolu'dan atmak, bütün izlerimizi silmek isteyenlerin izlerini yeşertmek, mekânlarımızı- maalesef onların isimleriyle donatmakla meşgulüz.

/ M. Halistin KUKUL